Mesud Pezeşkiyan’ın Oğlu’ndan Savaş Günlükleri: “Hiçbir Şey Normal Değil”

İran devlet medyasının resmi ve kuralcı anlatımlarının hâkim olduğu bir dönemde, Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkian’ın oğlu Yusuf Pezeşkiyan’dan beklenmedik bir ses yükseldi. Fizik profesörü olan 45 yaşındaki Yusuf’un günlükleri, savaşın gölgesindeki İran toplumunun şaşkınlığını, acılarını ve sorgulamalarını yansıtan nadir bir belge niteliği taşıyor.

Yusuf Pezeşkiyan, ABD ve İsrail’in 28 Şubat 2026’da başlattığı hava saldırılarının üzerinden geçen dört haftadır ülkenin adeta “cehennem” gibi yaşadığını belirtiyor. Saldırılar nedeniyle yüzlerce kişi hayatını kaybetti; bunlar arasında üst düzey isimler de bulunuyor. Günlüklerinde, Tahran’daki roket sirenleri ile yağmur sesinin birbirine karıştığını ve hiçbir şeyin normal olmadığını anlatıyor.

Yaşlı ve hasta büyükannesinin yanında güçlü görünmek zorunda olduğunu ifade eden Yusuf, evden çıkar çıkmaz gözyaşlarına boğulduğunu itiraf ediyor. Babası Cumhurbaşkanı Pezeşkian’ı ise savaşın başlangıcından beri ne görebildiğini ne de konuşabildiğini söylüyor.

Euro News’in de aktardığı günlüklerde, duygusal anlatımın yanı sıra siyasi eleştiriler de dikkat çekiyor. Yusuf, internet kesintileri ve ağır sansürü eleştiriyor; babasının Körfez ülkelerine yönelik “komşularla ilişkileri koruma” çağrısını ise “ahlaki bir görev” olarak nitelendiriyor.

En çarpıcı kısımlarda ise cesur sorular soruyor:

-“Bu savaşa sonsuza kadar devam mı edeceğiz?”

-“Gerçek roket stok seviyemiz ne durumda?”

Yusuf Pezeşkian, “Tanrı Amerika’nın yanında değil” düşüncesine rağmen savaşın zorluğunu kabul ediyor ve liderlere yönelik suikastların devam etmesinin ülkeyi felakete sürükleyebileceği uyarısında bulunuyor.

Bu günlükler, bir akademisyenin savaşın arka cephesinden yazdığı notlar olarak öne çıkıyor. Resmi zafer söylemleri ile halkın yaşadığı yıkım arasındaki uçurumu ve yönetici elitlerin kendi evlerine sızan çaresizliği kısa ve net bir şekilde ortaya koyuyor.

Yazılar, İran toplumunda birçok kişinin yüksek sesle dile getirmekten çekindiği temel sorgulamaları gündeme taşıyor ve savaşın insan boyutunu ön plana çıkarıyor.