Orhan Cetin: İran’daki gösteriler umarım oradaki halklara ve toplumun her kesimine özgürlük getirir

Unutulmamalı ki bu ve benzeri diktatörlükler yıkılsa bile, kısa vadede onların yerine ikame edilebilir sağlıklı bir yönetim beklememeli.

Çünkü, on yıllarca sürdürülen cendere sağlıklı bir muhalefeti hep tırpanlıyor; daha doğmadan boğuyor.

Dolayısıyla özlenen ideal bir muhalefetin örgütlenebilmesi için kısmi bir normalleşme sürecine ihtiyaç var.

Bu tür kitlesel kalkışmaların sonu bazen mollaların yıktığı Şah rejiminde olduğu gibi daha kötüsüne yol açabiliyor olsa da, tarihin tekerleğinin ileriye doğru döndüğüne kuşku yok.

 Örneğin Suriye’de Koalisyon güçlerinin desteğiyle iktidara taşınan HTŞ’ye rağmen hayatın, oradaki parçalı yapının daha rasyonel olası bir çözümü zorladığını gözlemliyoruz.

İran’daki bir iktidar değişikliği ise, sadece İran’la sınırlı kalmayıp, Orta Doğu’da bütün dengeleri alt- üst edecek bir potansiyel taşıyor.

Öyle olunca da, benzer sorunları olan komşu yönetimlerin kendilerine çeki düzen vermeleri, “imana gelmeleri” kaçınılmaz olur.

Bu tarihsel devinimi okuyamayan ve statükonun devamında ısrar eden ülkeler ise haliyle tetiklenen “domino efecti”nin sonuçlarına katlanmak zorundalar.