Siyasi Hafıza ve PKK’den Ayrılanların Paradoksu

Son yıllarda dikkat çekici bir siyasi paradoksla karşı karşıyayız. Geçmişte PKK saflarında yer almış, örgütün siyasi ve toplumsal hegemonyasının parçası olmuş bazı isimler, bugün PKK’den ayrıldıktan sonra Kürt siyasetinde neden güçlü bir milli muhalefet veya alternatif bir hareket ortaya çıkmadığını sorguluyorlar.

“Neden güçlü bir muhalefet oluşturmadınız” Diyorlar

Sordukları soru ilk bakışta makul görünebilir. Ancak bu sorunun muhatabı olarak gösterdikleri kişiler, çoğu zaman hayatları boyunca PKK’ye mesafeli durmuş, örgütün ideolojik ve siyasi çizgisine karşı çıkmış olan insanlardır. İşte paradoks tam da burada başlıyor .

Çünkü bugün “Neden güçlü bir alternatif oluşturamadınız?” diye soranların önemli bir bölümü, geçmişte böyle bir alternatifin ortaya çıkmasını engelleyen PKK’nın siyasi iklimin içinde yer alıyorlardı. Kürt toplumunda PKK dışındaki siyasi hareketlerin, milli çizgilerin ve farklı görüşlerin gelişmesini zorlaştıran baskı ortamı yıllarca BU çizgi üzerinden varlığını sürdürmüştür. Farklı düşünenler çoğu zaman marjinalleştirilmiş, suçlanmış, dışlanmış veya etkisizleştirilmeye çalışılmıştır.

Dolayısıyla bugün ortaya çıkıp “Neden güçlü bir muhalefet Yaratmadınız?” diye sormak, bir bakıma yıllarca duvar ördükten sonra karşı tarafa neden yol yapmadığını sormaya benziyor 

Daha da ilginç olanı, PKK’ye karşı durmanın bedelini yıllarca ödemiş olan insanlara yöneltilen eleştirilerdir. O insanlar, örgütün en güçlü olduğu dönemlerde dahi farklı bir siyasi çizgiyi savunmuş, çoğu zaman yalnız kalmış, kimi zaman ağır ithamlara maruz kalmış ve buna rağmen duruşlarını korumuşlardır. Bugün ise geçmişte örgütün içinde bulunmuş bazı isimler tarafından “eski”, “etkisiz” veya “alternatif üretemeyen” kişiler olarak suçlanıyorlar .

Oysa dürüst bir siyasi muhasebe farklı bir yerden başlamalıdır. Eğer bugün Kürt siyasetinde PKK’ya alternatif güçlü bir milli muhalefetin eksikliğinden söz edilecekse, öncelikle şu soru sorulmalıdır: Bu muhalefetin gelişmesini engelleyen şartların oluşmasında kimlerin payı vardı?

Siyasi görüş değiştirmek elbette meşrudur. İnsanlar geçmişte savundukları fikirleri terk edebilirler. Ancak geçmişle yüzleşmeden yapılan eleştiriler ikna edici olmaktan uzaktır. Dün PKK’nin siyasi hakimiyetinin içinde yer alanların, bugün o hakimiyetin sonuçlarını, alternatifsizliği yalnızca PKK dışı Kürdlere  fatura etmeleri tutarlı bir yaklaşım Olmadığı gibi kendi Konumlarını gizleme sahtekarlığıdır.

Geçmişte PKK’nın Siyasal ikliminde yer Almış olanların ”Neden alternatif oluşturamadınız?” sorusundan önce “Alternatiflerin oluşmasını zorlaştıran süreçlerde benim rolüm neydi?” sorusunu Kendilerine sorması Gerekmez mi !?

Kürt siyasetinin ihtiyaç duyduğu şey suçlu aramak değil, tarihsel hafızayı korumaktır. Çünkü hafızasını kaybeden milletler, aynı hataları tekrar etmeye mahkumdur. Ve hiçbir siyasi hareket, yıllarca baskılanan, yalnız bırakılan veya meşruiyeti tartışmalı hale getirilen bir muhalefetin neden güçlü olamadığını sorgulamadan önce, bu sonucun nasıl ortaya çıktığını dürüstçe değerlendirmeden sağlıklı bir sonuca ulaşamaz.

Demem o ki ;geçmişinize bir bakın sonra ithamda bulunun! dürüst olun dürüstçe kalın…

Bu makalede yer alan fikirler yazara aittir ve Nerina Azad'ın editöryal politikasını yansıtmayabilir.