Devlet-Devletsizlik Kıskacı ve Kürtlerin Talihsiz Kaderi

Bu makalede kullandığımız "kader" veya "kadersizlik" gibi kavramları, tarihsel şartlarda bir topluma dayatılan boyun eğdirme, baskı altına alma anlamında kullandığımız bilinmesini isterim. Yoksa bir ulusun veya bir halkın ülkesinin topyekun bölünüp paylaşılması, katliamlardan geçirilmesinin kaçınılmaz ilahi bir emirle o toplumlara reva görüldüğü şeklinde lanetli ve sorunlu coğrafyada yaşıyorsanız, zayıf ve de güçsüzseniz bu mezalimlere maruz kalmanız kaçınılmaz bir gerçeklik olarak karşınıza çıkar. Günümüz dünyasında ve özellikle üzerinde yaşadığımız coğrafi bölgede, yaşanan ciddi alt-üst oluşlar ve savaşlar, bizi bu gerçeklik ile tekrar yüzleştirdi. Eğer toplum ve ulus olarak güçlü kurumsal yapılara, çağcıl teknoloji ile donatılmış organize bir orduya sahip değilseniz, her zaman ezilmeye, talan edilmeye, kadınlarınıza tecavüz edilip pazarlarda satılmaya aday bir toplumsunuz demektir. Bunun panzehiri de günümüz güçlü ulus devletler konseptinde donanımlı ve güçlü bir ulus devlete sahip olmanız lazım. Güçsüz ve zayıf ulusal toplumlara çare olarak; "Ulus devlet istemiyoruz. Ulus devlet kötülüktür insanlara kötülük getirdi" diyerek, bu halkları olası ezilmişlik ve katliamlardan kurtaramazsınız. Tersine sizinde caydırıı olabilen ulus devlete sahip olmanızla aşılabilir.

ABD/İsrail koalisyonu ile İran arasında başlayan savaşta bu çağ (Ulus devletler çağı) bize tekrar gösterdi ki, eğer bir devletiniz yoksa, korunmanız başkalarının elinde ve inisiyatifinde ise şartlar elverdiğinde her zaman çaresizlik içinde çırpınmaya mahkumsunuz demektir. Sevdiğim bir atasözü var. "Bir musibet bin nasihatten evladır" diye. Kürtlerde onlarca musibet yaşamalarına rağmen bu durumlardan ders çıkaramama sanırım Kürtlere özgü bir ruh hali ve karakter olsa gerek. Bu savaş, bize çok değerli bir musibet daha gösterdi. Savaş ortamında savaşanlara komşusuysanız ve eğer bir devletiniz ve ordunuz da yoksa, her an asıl suçlu ilan edilip şamar oğlanına dönmeniz an meselesidir. Kürtler, Konjonktürün de onlara yardım etmesiyle Eli kanlı Irak diktatörü Saddam'ın Amerika tarafından rejiminin yıkılması sayesinde bir statü elde etmeleri üzerinden 20 yıldan fazla zaman geçti. Ulusal birliklerini aşiret, parti ve aile çıkarlarına kurban ederek bu günlere gelindi. Bu son savaşta, açıkça tarafsızlıklarını ilan etmiş olmalarına rağmen, zayıf oldukları için vahşi zalimlerin saldırılarından kurtulamadılar.

Peki bu savaşta her iki tarafa da hiç bir katkı ve karşıtlıkları olmamasına rağmen başlarına bu sorunlar neden geliyor? Devletleri olmadığı ve donanımlı bir orduya sahip olamadıkları içindir. Kürtlerin bir kısmı ve diğer insanlar, bu gerçekliği görmezden gelerek, Kürdistan federal hükümetinin bu saldırılar karşındaki suskunluklarına şaşırıyorlar ve anlam veremiyorlar. "Neden bize saldırıyorsunuz" dendiğinde, İran idam rejimi yetkilileri küstahça alay edercesine "Aaa pardon sizi mi vurmuşuz. Yanlışlıkla olmuş, bunu soruşturacağız" açıklamalarına Neçirvan Barzani'nin bu gerçeğin farkında olmadığını mı sanıyorsunuz? Yani başkan Barzani'nin "Bu saldırıların yanlışlıkla olmadığını biliyoruz. Bir daha olması halinde misliyle karşılık verip size savaş ilan ederiz" demelerini mi bekliyorlar? Haydi diyelim ki dedi. Bu sözleri hangi gücün etkisiyle söyleyecek? Bazıları bunu Azerbaycan Cumhurbaşkanının sert tepkisiyle karıştırıyorlar. Azerbaycan Küçük bir ülke olmasına rağmen, topraklarına toprakların İran tarafından gönderilen bir füze veya dronu düşmüştü. Aliyev, çok sert bir tepki göstererek, diplomatik teamülleri hayli aşan bir üslupla "Alçaklar" dedi. "Misliyle karşılık vereceğiz" diye de ekledi. Katil İran idam rejiminden bir karşılık ve yanıt geldi mi? Hayır. Peki neden? Çünkü Azerilerin bir devleti var. ve İsrail ile de her yönden çok güçlü işbirliği içinde. İran oralara saldırabiliyor mu? Saldıramaz. Kürtlere saldırabilir çünkü Kürtlerin hem devletleri yok hemde onların arkasında duracak koruyacak gerçek dostları yok.

Buraya kadar tamam. Peki Kürtlerin karşılarına tekrarlı bir şekilde çıkan bu musibetlerden dersler çıkarabiliyorlar mı? Hayır. Kürt siyasi partileri çok dağınık. Son Rojava sorununda ortaya çıkan soykırım riskine karşı, halk bazında bir toparlanma oldu ve bu devam ediyor. Bunu Güney Kürdistan için de ortaya koymaları lazım. Ama örgütsel anlamda, durum hala fecaetini koruyor (Kuzey Kürdistan ve Rojava Da da bu aymazlık ve facia çok bariz) Bütün bunlara rağmen, 40 yıldır Kürtlerin ulusal özgürlük ve bağımsızlık mücadelesini tekeline almış ve kısa süre önce liderleri tarafından lağvedilmiş soğuk savaş eseri totaliter örgütün (PKK) doğal lideri ulusal statülerin hepsinden vazgeçtiğini, ulus devlet talebi, federasyon ve özerkliğin "toplum sosyolojisine uymadığını, bunları elinin tersiyle ittiğini" açıkça ilan etmiş, Kürtlerin mevcut devlet sınırları içinde adına "demokratik entegrasyon" dediği bunun sosyoloji literatüründe açık ve bariz bir şekilde oto asimilasyon olduğunu herkes bilir. Peki Öcalan'ın Kürtleri entegre etmeye (Oto asimilasyona) teşvik ettiği devletler demokratik ve özgürlükçü devletler mi? Hayır. Dünyanın en gerici, en ırkçı, en şoven prototip bir ulus devleti olanTürk devletidir. Peki bu gönüllü entgrasyonda Türk ırkçı ulus devleti bu paradigmasından vazgeçip Kürtlerinde kendilerini içinde görebildiği Türk-Kürt sentezci bir devlet olabilir mi? Ya da bu yolda azıcık ta olsa bir ip ucu gözüküyor mu? Hayır. Öcalan, Kürtlere açıkça ve net şu tehdidi yapıyor: "Huzur içinde yaşamak istiyorsanız Türkleşin, bu sıkıntılar da bitsin. Yoksa daha korkunç katliamlar yolda bekliyor. Sanki bunları hep yapmamışlar gibi konuşuyor.

Bu savaş hengamesinde Kürtler tabanda ulusal birliklerini acilen kurmalı ve bu birliktelik şimdilik Güney Kürdistan merkezli bir yönelimi içermelidir. Kürtler bu kez de bu fırsatı kaçırırlarsa sıklıkla ifade ettiğim ulusal özgürlükleri mahşere sarkar.

Bu makalede yer alan fikirler yazara aittir ve Nerina Azad'ın editöryal politikasını yansıtmayabilir.