Husiler neden İran için savaşa tam girmedi? 6 kritik neden

ABD ve İsrail’in İran’a yönelik saldırıları sırasında Husiler, “direniş ekseni” içinde yer almalarına rağmen doğrudan ve kapsamlı bir savaşa girmekten kaçındı. Lübnan’da Hizbullah ve Irak’taki gruplar hızlı şekilde saldırılara başlarken, Husiler ilk etapta yalnızca siyasi açıklamalar ve gösterilerle yetindi. Yaklaşık bir ay sonra ise çoğunlukla İsrail’i hedef alan sınırlı operasyonlar gerçekleştirdi.

İran ile ilişki: Bağımlılık değil ortaklık

Husiler ile İran arasındaki ilişki stratejik olmakla birlikte tam bir bağımlılık içermiyor. Husiler, Yemen’de fiili bir yönetim gücü olarak kendi iç dengelerini ve çıkarlarını ön planda tutuyor. Bu durum, savaş kararlarında Tahran’dan bağımsız hareket edebilmelerini sağlıyor.

1. Ağır bedel endişesi

Geçmiş yıllarda Kızıldeniz’de gemilere yönelik saldırılar sonrası ABD ve İsrail’in sert karşılıkları, Husi altyapısına ve lider kadrosuna ciddi zarar verdi. Bu deneyim, kapsamlı bir savaşa girmenin maliyetini artıran en önemli faktörlerden biri oldu.

2. ABD’den açık uyarılar

ABD’nin Umman üzerinden ilettiği mesajlarda, Husilerin savaşa dahil olması halinde ağır sonuçlarla karşılaşacağı uyarısı yapıldı. Ayrıca lider kadroların hedef alınabileceği endişesi, daha temkinli bir yaklaşımı beraberinde getirdi.

3. “Maliyet–fayda” hesabı

Husiler, geniş bir bölgeyi kontrol eden fiili bir yönetim olarak ekonomik ve askeri kapasitelerini gözetmek zorunda. Bu nedenle bölgesel bir savaşa tam katılımın yaratacağı yük, sınırlı müdahale tercihine yol açtı.

4. İç görüş ayrılıkları

Hareket içinde savaşın kapsamı konusunda tam bir uzlaşı bulunmuyor. Daha temkinli kanat, Suudi Arabistan ile süren fiili ateşkesin korunmasından yana tavır alırken, daha sert bir grup İran’a daha güçlü destek verilmesini savunuyor.

5. Stratejik rol ve kapasite sorunu

Husiler genellikle doğrudan cephe gücü yerine “dolaylı baskı unsuru” olarak konumlandırılıyor. Silah stoklarındaki azalma ve tedarik hatlarındaki zorluklar da kapsamlı bir savaşı zorlaştırıyor. Ayrıca İran’ın da Husileri “yedek güç” olarak saklamak istemiş olabileceği değerlendiriliyor.

6. Sınırlı iç destek

Filistin meselesi Yemen’de geniş destek bulurken, İran için doğrudan savaşa girmenin aynı toplumsal karşılığı yok. Bu durum, iç istikrarı riske atmamak adına temkinli davranılmasına yol açıyor.

Gelecekte ne olur?

Uzmanlara göre ateşkesin bozulması halinde Husilerin müdahalesi artabilir, ancak bunun yine kademeli ve sınırlı olması bekleniyor. Olası bir senaryoda Bab el-Mendeb Boğazı üzerinden deniz ticaretine yönelik baskı, Husilerin en etkili kozlarından biri olarak öne çıkıyor.

Genel tablo, Husilerin son krizde “yüksek etkili ama sınırlı angajman” stratejisi izlediğini gösteriyor. Bu yaklaşım, bölgesel rolünü korurken Yemen’deki kazanımlarını riske atmama hedefiyle şekilleniyor.